प्रबुद्धः सर्वदा तिष्ठेज्ज्ञानेनालोक्य गोचरम् ।
एकत्रारोपयेत्सर्वं ततोऽन्येन न पीड्यते ॥१२॥
prabuddhaḥ sarvadā tiṣṭhej jñānenālokya gocaram |
ekatrāropayet sarvaṃ tato 'nyena na pīḍyate ||
anuṣṭubh
— प्रबुद्ध (जागलेला); — सर्वदा, प्रत्येक वेळी; — राहावा, असावा; — ज्ञानाने पाहत (अनुभव घेत); — गोचर (इंद्रिय-विषय-क्षेत्र); — एकात (परम तत्त्वात) आरोपित करावे; — सर्व काही — नपुं.कर्म/कर्ता.एक.; — त्यापासून, मग — पंचमी-वाचक; — इतर (वस्तू) द्वारे — नपुं.करण.एक.; — पीडित होत नाही, त्रासला जात नाही
प्रबुद्ध (जागलेला साधक) नेहमी सावध राहावा — ज्ञानाने (इंद्रिय-)गोचराकडे (विषय-क्षेत्राकडे) पाहत, सर्व काही एकात (परम तत्त्वात) आरोपित करावे; तेव्हा त्याला दुसऱ्या कोणाकडूनही पीडा होत नाही.