प्रबुद्धः सर्वदा तिष्ठेज्ज्ञानेनालोक्य गोचरम् ।
एकत्रारोपयेत्सर्वं ततोऽन्येन न पीड्यते ॥१२॥
prabuddhaḥ sarvadā tiṣṭhej jñānenālokya gocaram |
ekatrāropayet sarvaṃ tato 'nyena na pīḍyate ||
anuṣṭubh
— ಪ್ರಬುದ್ಧ (ಜಾಗೃತ); — ಸರ್ವದಾ, ಪ್ರತಿಸಲವೂ; — ಇರಬೇಕು; — ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನೋಡಿ; — ಗೋಚರ (ಇಂದ್ರಿಯ-ವಿಷಯ); — ಒಂದರಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಸಬೇಕು (ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು); — ಸರ್ವ, ಎಲ್ಲವೂ — ನಪು.ಕರ್ಮ/ಕರ್ತ.ಏಕ.; — ಅದರಿಂದ, ಆಮೇಲೆ — ಪಂಚಮಿ-ವಾಚಕ; — ಬೇರೊಂದು (ವಸ್ತುವಿನಿಂದ) — ನಪು.ತೃತೀಯ.ಏಕ.; — ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ
ಪ್ರಬುದ್ಧನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಬೇಕು; ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗೋಚರವನ್ನು (ಇಂದ್ರಿಯ-ವಿಷಯವನ್ನು) ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕದಲ್ಲಿ (ಪರತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.