क्वचिद्वस्तुनि विन्यस्य शनैर्दृष्टिं निवर्तयेत् ।
तज्ज्ञानं चित्तसहितं देवि शून्यालयो भवेत् ॥५१॥
kvacid vastuni vinyasya śanair dṛṣṭiṃ nivartayet |
tajjñānaṃ cittasahitaṃ devi śūnyālayo bhavet
anuṣṭubh
हे देवी, एखाद्या वस्तूवर दृष्टी लावून मग ती हळूहळू मागे घ्यावी — तेव्हा ते ज्ञान चित्तासह शून्य-आलय (शून्याचे आश्रयस्थान) बनते.