Stanzas on the Divine Pulsation 1.25
तदा तस्मिन्महाव्योम्नि प्रलीनशशिभास्करे ।
सौषुप्तपदवन्मूढः प्रबुद्धः स्यादनावृतः ॥२५॥
tadā tasmin mahā-vyomni pralīna-śaśi-bhāskare |
sauṣupta-padavan mūḍhaḥ prabuddhaḥ syād anāvṛtaḥ ||
anuṣṭubh
— তেতিয়া — কালবাচক নিত্যসম্বন্ধী ; — তাত — নপুং.সপ্তমী.এক. ; — মহাব্যোম (চৈতন্যৰ মহা-আকাশ)ত ; — চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য প্ৰলীন হোৱা ঠাইত ; — সুষুপ্তি পদৰ দৰে ; — মূঢ় (অজ্ঞানী) ; — প্ৰবুদ্ধ (জাগ্ৰত জ্ঞানী) ; — হওক, হ'ব পাৰে (বিধি.এক. √as) ; — অনাবৃত (পৰ্দাহীন) তেতিয়া চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য প্ৰলীন হোৱা সেই মহাব্যোমত, মূঢ় জনে সুষুপ্তিৰ দৰে অনুভৱ কৰে, কিন্তু প্ৰবুদ্ধজন অনাবৃত (পূৰ্ণ জাগ্ৰত) হৈ থাকে।