एकचिन्ताप्रसक्तस्य यतः स्यादपरोदयः ।
उन्मेषः स तु विज्ञेयः स्वयं तमुपलक्षयेत् ॥९॥
eka-cintā-prasaktasya yataḥ syād aparodayaḥ |
unmeṣaḥ sa tu vijñeyaḥ svayaṃ tam upalakṣayet ||
anuṣṭubh
— एका विचारात गुंतलेल्याच्या; — कारण, ज्यापासून — हेतु-संबंध; — असो, असू शकते (विधि.एक. √as); — दुसऱ्या (विचाराचा) उदय; — तो — पु.कर्ता.एक.; — परंतु, मात्र (विरोधार्थक); — उन्मेष (प्रकटन, फुटून निघणे); — जाणण्यायोग्य; — स्वतः, आपणहून; — त्याला (उन्मेषाला) — पु.कर्म.एक.; — (स्वतः) निरीक्षण करावा
एका चिंतेत (विचारात) गुंतलेल्या माणसाच्या ठिकाणी ज्यापासून दुसऱ्या (विचाराचा) उदय होतो — तो उन्मेष (स्पंदाचे प्रकटीकरण) म्हणून जाणावा; तो स्वतःच (स्वतःच्या अनुभवाने) निरीक्षण करावा.