kiñcijjñair yā smṛtā śuddhiḥ sā śuddhiḥ śambhudarśane |
na śucir hy aśucis tasmān nirvikalpaḥ sukhī bhavet
anuṣṭubh
— சிறிது அறிந்தோரால் (கருவி); — எது தூய்மை எனப்படுகிறதோ; — அந்த தூய்மை (எழுவாய்); — சம்புவின் தர்சனத்தில் (இடப்பொருள்); — தூய்மையே அல்ல (எதிர்மறை); — உண்மையில் (இடைச்சொல்); — ஆகவே தூய்மையற்றது (இடைச்சொல்); — விகற்பமற்றவன் இன்பமாக ஆகிறான்
சிறிது அறிந்தவர்களால் எது தூய்மை என்று கருதப்படுகிறதோ, அது சம்பு-தரிசனத்தில் தூய்மை அன்று. எதுவும் தூய்மையும் அன்று, அசுத்தமும் அன்று — ஆகவே, விகற்பமற்றவன் சுகமுடையவனாகிறான்.