वस्तुषु स्मर्यमाणेषु दृष्टे देशे मनस्त्यजेत् ।
स्वशरीरं निराधारं कृत्वा प्रसरति प्रभुः ॥५०॥
vastuṣu smaryamāṇeṣu dṛṣṭe deśe manas tyajet |
svaśarīraṃ nirādhāraṃ kṛtvā prasarati prabhuḥ
anuṣṭubh
যেতিয়া (পূৰ্বে) দেখা ঠাইৰ বস্তুসমূহ মনত পৰি থাকে, তেতিয়া মনক এৰি দিব লাগে। নিজ শৰীৰক নিৰাধাৰ কৰি লোৱাত প্ৰভু (আত্মা) প্ৰসৰি পৰে।