पृष्ठशून्यं मूलशून्यं हृच्छून्यं भावयेत्स्थिरम् ।
युगपन्निर्विकल्पत्वान्निर्विकल्पोदयस्ततः ॥४०॥
pṛṣṭhaśūnyaṃ mūlaśūnyaṃ hṛcchūnyaṃ bhāvayet sthiram |
yugapannirvikalpatvān nirvikalpodayas tataḥ
anuṣṭubh
पाठीमागील शून्य, मूळातील शून्य व हृदयातील शून्य — एकाच वेळी स्थिरपणे भावावे; त्या एकत्रित निर्विकल्पतेमुळे निर्विकल्पाचा उदय होतो.