yat paraṃ niṣkalaṃ devi sarvatattvātigocaram |
tat tu śakyaṃ na teneha vaktuṃ śakyaṃ tad icchayā
anuṣṭubh
— எது (சார்புப்பெயர்); — உச்சமானது (பெயரடை); — அவயவமற்றது, நிஷ்கலம்; — தேவியே! (விளி); — எல்லா தத்துவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டது (கூட்டுச்சொல்); — அது சொல்ல முடியாது; — அவனால் (கருவி); — இங்கே, சொற்களில் (வினையடை); — சொல்வதற்கு (வினையெச்சம்); — எது சொல்லத்தக்கதோ; — வெறும் விருப்பத்தால் (கருவி)
தேவியே, எது பரமமாகவும், பகுதியற்றதாகவும், எல்லாத் தத்துவங்களின் எல்லைக்கும் அப்பாற்பட்டதாகவும் உள்ளதோ — அது சொல்லில் சொல்லற்கரியது; ஆயினும், விருப்பத்தினால் சுட்டிக்காட்டக் கூடியதாகும்.