परामृतरसापायस्तस्य यः प्रत्ययोद्भवः ।
तेनास्वतन्त्रतामेति स च तन्मात्रगोचरः ॥१४॥
parāmṛta-rasāpāyas tasya yaḥ pratyayodbhavaḥ |
tenāsvatantratām eti sa ca tan-mātra-gocaraḥ ||
anuṣṭubh
— परम अमृत-रसाचा अपाय (नाश/लोप); — त्या (पशूचे) — पु.षष्ठी.एक.; — जो — पु.कर्ता.एक. संबंधवाचक; — प्रत्ययांचा (विकल्पांचा, मानसिक कल्पनांचा) उद्भव; — त्याद्वारे (प्रत्ययोद्भव) — पु.करण.एक.; — असवतंत्रता (परतंत्रता); — पोचतो, प्राप्त करतो (वर्त.एक. √i); — तो — पु.कर्ता.एक.; — आणि (अव्यय); — केवळ तन्मात्रांचे (सूक्ष्म-तत्त्वांचे) क्षेत्र
त्याच्या ठिकाणी जो प्रत्ययांचा (विकल्पांचा, मनातील संकल्पनांचा) उद्भव आहे — हाच परम अमृत-रसाचा अपाय (नाश) आहे; त्यामुळे तो असवतंत्र (परतंत्र) बनतो, आणि त्याचे (अनुभव-)क्षेत्र मात्र तन्मात्रांपुरतेच (सूक्ष्म-तत्त्वांपुरतेच) राहते.