स्ववदन्यशरीरेऽपि संवित्तिमनुभावयेत् ।
अपेक्षां स्वशरीरस्य त्यक्त्वा व्यापी दिनैर्भवेत् ॥९०॥
svavad anyaśarīre'pi saṃvittim anubhāvayet |
apekṣāṃ svaśarīrasya tyaktvā vyāpī dinair bhavet
anuṣṭubh
নিজৰ দেহৰ দৰেই আনৰ দেহতো সম্বিৎ (চেতনা) অনুভৱ কৰিব লাগে। নিজ শৰীৰৰ অপেক্ষা এৰি দিলে — কেইদিনৰ ভিতৰতে সাধক ব্যাপী হৈ পৰে।